Burkina Faso: flaga, stolica i informacje o państwie
Burkina Faso znajduje się w zachodniej części Afryki między Sahelem i sawannami mokradeł. Flaga jest poziomym czerwono-zielonym dwukolorowym z żółtą gwiazdą. Poza Ouagadugou jako stolica, Loropéni, Tiébélé i stare hutnicze miejsca żelaza opowiadają o różnych historycznych ośrodkach, które nie mogą być ograniczone do jednego miasta lub epoki.
Sprawdź swoją wiedzę →Burkina Faso w skrócie
- Stolica
- Ouagadougou
- Kontynent Quiz
- Afryka
- Języki w rekordzie referencyjnym
- Mooré, Fulfulde, Diula, Gourmanché i inne języki narodowe; francuski jako ważny język komunikacji
- Waluta
- CFA- franc BCEAO (XOF)
- Ludność
- 24 074 580 (2025, Bank Światowy)
- Powierzchnia
- 272 967 km²
- Ustawienie wybrzeża
- Zablokowany
- Kody ISO
- BF / BFA
- Przyrost kraju internetowego
- .bf
- Dawna nazwa państwa
- Górna część Volty
- Zmiana nazwy
- 1984
- Najwyższa
- Tena Kourou, 749 m
- System rzeczny
- Volta
- Drugie duże centrum miasta
- Bobo-Dioulasso
- Światowe dziedzictwo od 2024 r.
- Sąd Królewski w Tiébélé
Burkina Faso: wygląd, znaczenie i historia flagi
Flaga składa się z dwóch poziomych pól o równej wysokości: czerwony powyżej i zielony poniżej. Żółta gwiazda pięcioramienna leży dokładnie w środku i dotyka obu pól kolorów. Nie ma ani dodatkowej warstwy ramion, ani wąskich linii podziału; najistotniejszą cechą wyróżniającą jest wyraźna kombinacja trzech.
Czerwone, żółte i zielone są częścią tradycji panafrykańskich flag. Obecny projekt został wprowadzony w 1984 roku wraz z nazwą kraju Burkina Faso; wcześniej stan nazywany był Górną Voltą. Gwiazda odróżnia flagę od zwykłego czerwono-zielonego bicolor. Polityczne interpretacje kolorów powinny być odczytywane w kontekście tego historycznego przeprojektowania.
Stolica : Ouagadougou
Ouagadugou znajduje się w centralnej części kraju i jest jego głównym centrum politycznym. W języku niemieckim nazwa początkowo wydaje się długa; wspólna krótka forma Ouaga ułatwia przypisanie. Lokalizacja śródlądowa łączy stolicę z korytarzami drogowymi do kilku sąsiednich państw, a nie z ich portem morskim.
Bobo- Diulasso na południowym zachodzie jest kolejnym ważnym centrum miejskim. Skrzyżowanie obu miast pomaga klasyfikować Burkina Faso przestrzennie: funkcje kapitałowe skupiają się w Ouagadugou, podczas gdy południowy zachód ma własne tradycje handlowe i kulturowe. Historyczne struktury i osady można znaleźć daleko poza dużymi miastami, jak na przykład w obszarze Tiébélé.
Ćwicz ten kapitał →Burkina Faso: geografia, historia i kultura
Szerokie części Burkina Faso składają się z płaskich lub falowych wysokich powierzchni. Na północy Savannah łączy się w suche krajobrazy Sahelu; na południu rosną opady i populacja drzew. Według archiwum Factbook, zachodnia Tena Kourou osiąga 749 metrów i w ten sposób tworzy jasny, ale nie wysokoalpejski licznik do rozszerzonych równin. Bobo- Diolasso jest bliżej mokrej południowej sawanny.
Rzeki Mouhoun, Nakambé i Nazinon są również związane z historycznymi nazwami Czarny, Biały i Czerwony Volta. Wyjaśniają one dawną nazwę państwa Obervolta. Rzeki łączą kraj z Voltasystem na południe. Burkina Faso graniczy z sześcioma państwami i opiera się na połączeniach transportowych przez kraje sąsiadujące w celu uzyskania dostępu do Atlantyku.
Mooré, Fulfulde, Diula i wiele innych języków reprezentują różne społeczności językowe. Na stronach UNESCO znajdują się również różne formy organizacji społecznych: kamienne fortyfikacje, architektura dworu królewskiego oraz techniczne tradycje produkcji żelaza. Ci, którzy patrzą tylko na region Sahelu, nie dostrzegają tego historycznego i regionalnego bogactwa, jak również różnic między północnymi i południowymi częściami kraju.
Loropéni "
Ruiny Loropéni stały się miejscem światowego dziedzictwa UNESCO w 2009 roku. Kamienne fortyfikacje są konkretną oznaką historycznych sieci handlowych i osadniczych na południowym zachodzie.
Sąd Królewski w Tiébélé
W 2024 roku do Listy Światowego Dziedzictwa Kulturowego dodano Sąd Królewski. Jego uznanie uzupełnia starsze archeologiczne miejsca wybitnym przykładem regionalnej architektury sądu.
Produkcja żelaza w przeszłości
Stare hutnicze miejsca żelaza są miejscem światowego dziedzictwa od 2019 roku. Zwracają uwagę na tradycyjne procesy techniczne i pokazują, że historia kultury obejmuje również historię pracy i wiedzy.
Poszukaj sąsiednich i powiązanych miejsc
Czego się dowiedziałeś?
Źródła i autorzy ilustracji
Ten polskojęzyczny artykuł opiera się na wymienionych poniżej źródłach instytucjonalnych. Dane liczbowe i członkostwo zachowują podane daty odniesienia.
Dane dotyczące źródła: 2 listopada 2026 r. Tłumaczenie nie zmienia daty odniesienia danych ani listy członków.
- github.com/factbook/factbook.json/blob/144d6977b2b01ac1cbd220de754c0a005616760b/africa/uv.json
- data.worldbank.org/indicator/SP.POP.TOTL
- whc.unesco.org/en/statesparties/bf/
- github.com/mledoze/countries