ORGANISATIE

Organisatie voor Islamitische Samenwerking: vlag, geschiedenis en leden

De Organisatie van Islamitische Samenwerking gebruikt een groen teken met een halve maan, globe en een gestileerde Kaaba. De witte vlag die hier getoond wordt draagt dit figuurlijke teken zonder nationale vlaggen. De OIC verbindt 57 landen over verschillende continenten. Het werd opgericht in 1969 in Rabat; zijn permanente secretariaat-generaal werd later opgericht in Jeddah en blijft vandaag het organisatorische centrum.

Test je kennis →

Organisatie voor Islamitische Samenwerking · leercollectie

Belangrijkste feiten en onderscheidingen

Artikelgericht: Internationale organisatie
Lidmaatschapsrecord: 1 november 2026
Gekoppelde landen: 57
Lijstdefinitie: Land subset van het opgegeven ledenrecord
Korte naam: OIC
Lidstaten: 57
Vaststellingsbesluit: 25 september 1969
Plaats van vestiging: Rabat, Marokko
Permanent secretariaat: Jeddah, Saudi-Arabië
Eerste Handvest: 1972
Nieuw Handvest: Dakar, 2008
Naam en embleem vernieuwd: 2011
Syrische hervatting: Besluit van 7 maart 2025

Halvemaan, Globe en Kaaba

Het embleem bestaat uit drie onderling verbonden basismotieven. Een groene halve maan bestaat uit een aardbol met lengte- en breedtelijnen; in het midden hiervan is een kleine zwarte voorstelling van de Kaaba. Op het witte doek blijven de fijne geografische lijnen zichtbaar. Het teken toont niet een kaart van één lidstaat of een ster voor elke lidstaat.

Het officiële organisatieblad legt de Kaaba uit als het centrum van de islamitische wereld en een teken van eenheid. De wereld verwijst naar de diversiteit van de mensheid, de halve maan naar de islam als een verbindende oriëntatie. Deze religieuze symboliek beschrijft de gemeenschappelijke institutionele identiteit zonder de culturele, taalkundige of politieke verschillen van de lidstaten af te schaffen.

Van Rabat naar het Permanent Secretariaat

De organisatie werd opgericht bij een besluit van de top van 25 september 1969 in Rabat. Dit was te wijten aan de brandstichting op de Al Aqsa moskee in Jeruzalem. In 1970 besloten de ministers van Buitenlandse Zaken in Jeddah een permanent secretariaat op te richten. In 1972 werd het eerste Handvest goedgekeurd waarin de doelstellingen en beginselen van samenwerking werden vastgelegd.

Het Handvest van vandaag is tijdens de top van Dakar in 2008 aangenomen. In 2011 veranderde de organisatie haar naam van Organisatie van de Islamitische Conferentie in Organisatie van Islamitische Samenwerking; het embleem werd ook vernieuwd. De overlevende korte naam OIC combineert dus een historische afkorting met een veranderde Engelse lange vorm en een bredere nadruk op werknormen.

Een multilaterale organisatie met 57 staten

De OIC ziet zichzelf als de gemeenschappelijke stem van haar lidstaten voor de moslimwereld. Hun onderwerpen variëren van politieke coördinatie en vredeskwesties tot ontwikkeling, wetenschap, onderwijs en humanitaire samenwerking. De beslissingen van een dergelijke organisatie mogen niet worden gezien als een verenigde positie van alle moslimmensen. Leden zijn staten, geen individuen of religieuze gemeenschappen.

De officiële omvang is 57 lidstaten; waarnemers vormen een aparte categorie. Het lidmaatschap van Syrië werd in maart 2025 hervat nadat het eerder was opgeschort. Dit proces toont aan waarom een oudere lijst van deelnemers die geschorst zijn, moet worden bijgewerkt. De huidige presentatie telt de lidstaten en onderscheidt hen van andere vormen van institutionele participatie.

Details die het onthouden waard zijn

Wereldbol in plaats van regionale kaart

De wereldbol is een geschikt onderscheidend kenmerk voor een organisatie waarvan de leden verspreid zijn over verschillende continenten. Wie de OIC verwart met de Arabische Liga, ziet deze grotere context over het hoofd. De gemeenschappelijke religieuze verwijzing maakt de staten ook niet taalkundig Arabisch, noch politiek of cultureel uniform onder elkaar.

Een oude korte naam wordt behouden

Afkortingen kunnen naamveranderingen overleven. De C in OIC stond vroeger voor Conferentie en staat vandaag voor Samenwerking. De hernoeming benadrukte een duurzame samenwerking buiten individuele conferenties. Voor de vlagwetenschap verklaart dit waarom oudere teksten andere lange vormen gebruiken, ook al beschrijven ze dezelfde institutionele ontwikkeling.

Syrië en de tijdreferentie

De hervatting van Syrië, waartoe in maart 2025 werd besloten, is een concreet voorbeeld van het veranderen van de participatierechten. Een bron uit de tijd van de schorsing kan historisch correct zijn en tegelijkertijd onvoldoende voor de huidige staat. Voor een organisatie met een politiek veranderende deelname moeten het vlagbeeld en de lijst van leden daarom altijd afzonderlijk worden gecontroleerd.

De geïllustreerde tekens en varianten

**Organisatie van de Islamitische Samenwerking**Vlag illustratie behouden uit de geleverde bron record.

Landen in het geleverde leerrecord

Deze links hebben betrekking op landen die in de landendatabank van deze site zijn vertegenwoordigd. Alle gebieden, regionale overheden, categorieën waarnemers of kwalificaties van deelnemers worden hierboven besproken. Tellingen zijn niet onderling verwisselbaar.