LANDPROFIEL

Albanië: vlag, hoofdstad en landeninformatie

Albanië is waar de Adriatische Zee de Ionische Zee oversteekt. Achter de smalle kuststrook, bergen stijgen; tegelijkertijd, oude havensteden, Ottomaanse invloeden steden en meren beschermd samen met naburige landen behoren tot het land. De rode vlag met de zwarte dubbele adelaar verbindt dit landschap met een bijzonder opvallende historische afbeelding.

Test je kennis →

Albanië · leercollectie

Albanië in het kort

Hoofdstad: Tirana
Quiz-continent: Europa
Talen in referentierecord: Albanees
Valuta: Lek (ALL)
Bevolking: 2 349 580 (2025, Wereldbank)
Gebied: 28 748 km²
Kustzetting: niet aan zee grenzend
ISO-codes: AL / ALB
Internet land achtervoegsel: .al

Hoogste berg: Korab, 2 764 m
Gedeelde zee: Meer Skutari met Montenegro
Onafhankelijkheid: 28 november 1912
Nationaal symbool: Zwarte dubbele adelaar
Administratie: 12 prefecturen in de archiefstatus 2025
Straat: Straat van Otranto

Albanië: ontwerp, betekenis en geschiedenis van de vlag

De vlag toont een zwarte dubbele adelaar op een rode achtergrond. De twee hoofden zien er links en rechts uit; de vleugel en staart zijn symmetrisch uitgespreid. In tegenstelling tot veel adelaarvlaggen staat het dier direct op het kleuroppervlak, zonder schild, kroon of circulerende sterren. Deze verminderde verbinding van rood en zwart maakt Albanië al gemakkelijk herkenbaar.

De dubbele adelaar wordt geassocieerd met de vrijheidsstrijder Skanderbeg en zijn heerschappij in de 15e eeuw. Bij de Onafhankelijkheidsverklaring van 1912 kreeg dit oudere teken een nieuwe nationale betekenis. 28 november wordt ook wel vlagdag genoemd. De populaire interpretatie van Albanië als een land van adelaars is een culturele zelfbeschrijving; het vervangt geen duidelijke taalkundige uitleg van de naam van het land.

Hoofdstad : Tirana

Tirana is de hoofdstad en ligt in het westelijke binnenland, niet direct aan zee. De ligging verbindt de kustvlakte met de paden naar de bergstreken. Durres is daarentegen de belangrijke haven aan de Adriatische Zee. De twee steden vervullen dus verschillende taken, hoewel ze tot hetzelfde dichtbevolkte westen behoren.

In het centrum van Tirana doet het Skanderbegplein denken aan dezelfde historische figuur waarmee het vlagsymbool is verbonden. De naam van de stad is al in de Middeleeuwen bezet; de oorsprong ervan blijft onzeker. Dit is een goede gelegenheid om onderscheid te maken tussen zichtbare monumenten, bewezen historische namen en founding legends die achteraf verteld worden.

Oefen dit kapitaal →

Albanië: geografie, geschiedenis en cultuur

Grote delen van Albanië bestaan uit bergen en heuvels. De Korab bereikt 2.764 meter op de grens met Noord-Macedonië. De mediterrane omstandigheden heersen aan de kust met droge zomers, in het bergachtige land zijn de winters veel kouder. Daarom veranderen op relatief korte afstanden vegetatie, landbouw en nederzettingen aanzienlijk. De weg van Otranto ligt tussen Albanië en Zuid-Italië. Het verbindt de Adriatische Zee en de Ionische Zee; als gevolg daarvan heeft de relatief korte kustlijn een belangrijke locatie in het grotere Middellandse Zeegebied.

Albanees is een onafhankelijke taal binnen de Indo-Europese taalfamilie. De huidige grenzen vallen niet samen met hun gehele bereik. Historische verbindingen over de Adriatische en Balkanregio's verklaren waarom steden en culturele monumenten verschillende mediterrane en Zuidoost-Europese invloeden ontmoeten.

UNESCO beheert zowel individuele Albanese locaties als grensoverschrijdende beschermde gebieden. Het Ohridmeer verbindt Albanië met Noord-Macedonië; het Skutarimeer wordt gedeeld met Montenegro. Natuurbehoud kan dus alleen maar worden begrepen samen met de buren. De geografische aanduidingen van het gebruikte archief van het Factbook verwijzen naar de status van het land in 2025.

butrinte

De archeologische site Butrint is een UNESCO-werelderfgoed. Het vormt een aanvulling op het beeld van een bergachtig land met de geschiedenis van een oude mediterrane nederzetting.

Berat en Gjirokastra

De historische centra van beide steden staan samen op de Werelderfgoedlijst. Hun bewaard gebleven stadsgezichten maken oudere vormen van wonen en bouwen zichtbaar.