LANDPROFIEL

Libanon: vlag, hoofdstad en landeninformatie

Libanon ligt aan de oostkust van de Middellandse Zee en heeft, ondanks het kleine gebied, grote hoogteverschillen. Beiroet is de hoofdstad en havenstad, terwijl bergen en de Bekaa vlakte hun eigen landschapsruimten vormen. De groene ceder op de rood-witte vlag is een bijzonder duidelijk teken van herkenning en tegelijkertijd verbonden met de natuurlijke en culturele geschiedenis van het land.

Test je kennis →

Libanon · leercollectie

Libanon in het kort

Hoofdstad: Beiroet
Quiz-continent: Azië
Talen in referentierecord: Arabisch (officiële taal); ook verspreidt Frans en Engels
Valuta: Libanees pond (LBP)
Bevolking: 5 849 421 (2025, Wereldbank)
Gebied: 10 452 km²
Kustzetting: niet aan zee grenzend
ISO-codes: LB / LBN
Internet land achtervoegsel: .lb

Hoogste punt: Qornet es Saouda, 3 088 m
Nationale feestdag: 22 november
Centraal binnenland: Bekaa
Vlaggenboom: Cedar
Westelijk zeegebied: Middellandse Zee
Bergen van Syrië: antilibanon

Libanon: ontwerp, betekenis en geschiedenis van de vlag

Twee rode strepen omsluiten een witte middenstrook twee keer zo hoog. Middenin staat een groene ceder. De boom is het beslissende kenmerk: de vlag heeft geen ster of halve maan. Alleen al de witte en rode gebieden zouden hen niet duidelijk onderscheiden van andere nationale vlaggen.

Het Feetbook archief combineert rood met de bevrijdingsstrijd en wit met vrede, zuiverheid en de sneeuw van de bergen. De ceder is een nationaal symbool en wordt geassocieerd met duurzaamheid en duurzaamheid. Deze boomsoort heeft een concrete verwijzing naar het landschap; het motief hoeft daarom niet te worden verklaard door een vrij uitgevonden betekenis van elke afzonderlijke tak.

Hoofdstad : Beiroet

Beiroet ligt aan een kustlijn aan de Middellandse Zee. De hoofdstad heeft een belangrijke haven en is een belangrijk centrum van handel, onderwijs en cultuur. De maritieme ligging verbindt het met de historische kuststeden van de oostelijke Middellandse Zee, terwijl de bergen alleen een relatief smalle kustzone scheiden van het binnenland.

De naam van de stad wordt geassocieerd met een oud woord voor fontein. De geschiedenis van Beiroet beslaat vele tijdperken, maar de stad van vandaag mag niet worden gelijkgesteld met een enkele. De aangrenzende berggebieden en de verkeersroutes door hen verklaren ook waarom de hoofdstad nauw verbonden is met zeer verschillende regio's van het kleine land.

Oefen dit kapitaal →

Libanon: geografie, geschiedenis en cultuur

Vanaf de Middellandse Zee stijgt het terrein steil naar de Libanon bergen. Ten oosten hiervan ligt de Bekaa-vlakte, verder oostelijk het Anti-Libanongebergte op de grens met Syrië. Het hoogste punt van Qornet es Saouda bereikt 3,088 meter. Sneeuw in de bergen en warme kustomstandigheden kunnen dus ruimtelijk dicht bij elkaar komen; klein betekent hier niet uniforme landschappen.

Arabisch is een officiële taal; Frans en Engels zijn ook gebruikelijk. De taalkundige banden weerspiegelen handel, onderwijs en verschillende historische invloeden. Religieus gezien heeft het land ook een diverse geschiedenis. Een vertegenwoordiging als het thuis van slechts één gemeenschap zou deze verbinding missen. De lange kustgeschiedenis omvat Fenicische steden, terwijl andere monumenten Romeinse of latere tijdperken documenteren.

Libanon heeft in 1943 zijn onafhankelijkheid verklaard in verband met het einde van het Franse mandaat. De nationale feestdag is op 22 november. Historische kuststeden, tempelcomplexen en berglandschappen maken deel uit van het UNESCO-erfgoed. Voor een landprofiel is het onderscheid tussen blijvende geografische en culturele kenmerken en een snel veranderende politieke of economische situatie van bijzonder belang.

Baalbek

Baalbek is sinds 1984 een UNESCO Werelderfgoed. De site is een van de belangrijke oude monumenten van het land en ligt in het interieur van de Bekaa. Het vormt een aanvulling op het vaak dominante imago van Libanon als smalle kuststaat met een historisch landschap in het binnenland.

Cedars en Qadisha

De Kadisha vallei en het woud van de ceders van de Heer vormen een gezamenlijke World Heritage ingang uit 1998. Landschap, religieuze geschiedenis en het nationale boomsymbool zijn hier tastbaar verbonden. De ceder op de vlag heeft dus een zichtbare verwijzing naar een echt beschermd landschap.

Byblos en Tyros

Beide kuststeden zijn sinds 1984 werelderfgoed. Zij wijzen op het historische belang van het oostelijke Middellandse-Zeegebied voor de handel en de culturele contacten. Samen met Beiroet laten ze zien dat de kustgeschiedenis verspreid is over verschillende centra.