LANDPROFIEL

Ivoorkust: vlag, hoofdstad en landeninformatie

Ivoorkust, officieel bekend als Ivoorkust, ligt aan de Golf van Guinee. Lagoons en natte bosgebieden in het zuiden smelten samen tot savanne. De oranje-wit-groene vlag is gemakkelijk te verwarren met Ierland; twee namen helpen de hoofdstad: Yamoussoukro is de hoofdstad, Abidjan blijft een belangrijk administratief en economisch centrum.

Test je kennis →

Ivoorkust · leercollectie

Ivoorkust in het kort

Hoofdstad: Yamoussoukro
Quiz-continent: Afrika
Talen in referentierecord: Frans (officieel); talrijke andere talen, waaronder Dioula, Baoulé en Bété
Valuta: CFA-franc BCEAO (XOF)
Bevolking: 32 711 547 (2025, Wereldbank)
Gebied: 322 463 km²
Kustzetting: niet aan zee grenzend
ISO-codes: CI / CIV
Internet land achtervoegsel: .ci

Andere landsnaam: Ivoorkust
Kapitaal sinds: 1983
Belangrijke havenstad: Abidjan
Kustlagune: Ébrié lagoon
Onafhankelijkheid: 7 augustus 1960
Historische kuststad: Grand Bassam

Ivoorkust: ontwerp, betekenis en geschiedenis van de vlag

Drie even brede verticale strepen verschijnen van de mast naar de vluchtzijde in oranje, wit en groen. De vlag draagt geen ster noch wapen. Bijzonder belangrijk is de oranje streep op de mast: Ierlands gelijkaardig gebouwde vlag begint daarentegen met groen en eindigt met oranje.

Het ontwerp werd in 1959 aangenomen, zelfs voor de onafhankelijkheid in 1960. Oranje en groen zijn verbonden met de verschillende landschappen van het land, wit met vrede en eenheid. De eenvoudige tricolor behoort dus tot de constructie van nationale symbolen aan het einde van de Franse koloniale periode; een bepaald embleem hoeft niet te worden onthouden voor erkenning.

Hoofdstad : Yamoussoukro

Yamoussoukro is de hoofdstad van Ivoorkust sinds 1983. De stad is gelegen in het binnenland en was nauw verbonden met de eerste president Félix Houphouët-Boigny. De rol van het kapitaalbesluit moet nauwkeurig worden geformuleerd: het heeft er niet toe geleid dat Abidjan zijn belang als administratief, commercieel en bevolkingscentrum verliest.

Abidjan ligt aan de Ébrié Lagoon bij de Atlantische Oceaan. De haven en de verbinding met het kustgebied maken een groot deel van het economische gewicht uit. Beide zijn daarom belangrijk voor de kennis van landen: het antwoord op de vraag is Yamoussoukro; Abidjan moet worden overwogen voor de feitelijke ruimtelijke verdeling van instellingen en economische activiteit.

Oefen dit kapitaal →

Ivoorkust: geografie, geschiedenis en cultuur

Het land bestaat voornamelijk uit vlaktes en golvend terrein; in het westen en noordwesten wordt het bergachtiger. De natuurlijke omgeving verandert van vochtige zuidelijke boslandschappen naar drogere savanne in het noorden. De teelt, de vegetatie en de waterbalans verschillen dus. De Atlantische kust wordt op veel plaatsen gekenmerkt door lagunes die duidelijk verschillen van de open zee.

Cacao en andere landbouwproducten zijn nauw verbonden met de economische geschiedenis. Bemande landschappen liggen naast belangrijke beschermde gebieden: Het Nationaal Park Taï behoudt regenwoud, het Nationaal Park Comoé omvat andere soorten landschap. De vergelijking van beide UNESCO-gebieden maakt de ecologische diversiteit levendiger dan de algemene benaming "tropisch land" en verklaart verschillende natuurbehoudstaken.

Frans is de officiële taal, maar veel andere talen worden gesproken in het dagelijks leven. Dioula is een taaltaal op veel plaatsen; Baoulé en Bété maken ook deel uit van het taallandschap. De UNESCO culturele bezienswaardigheden worden ook regionaal verdeeld: Grand Bassam ligt aan de kust, de Soedanese moskeeën bevinden zich in het noorden. Deze ruimtelijke verschillen maken deel uit van de geschiedenis van het land.

Grand Bassam

De historische stad staat sinds 2012 op de Werelderfgoedlijst. Het vormt een aanvulling op de moderne haven metropool Abidjan met een oudere stedelijke ontwikkeling referentie aan de kust.

Moskeeën in het noorden

De Soedanese moskeeën werden in 2021 UNESCO Werelderfgoed. Ze tonen culturele connecties over de huidige staatsgrenzen en verankeren het noorden in West-Afrikaanse bouwtradities.

Taï en Comoé

Beide nationale parken maken deel uit van het werelderfgoed, maar werden in verschillende jaren toegevoegd. Samen illustreren ze de verandering tussen bos- en savanneruimten in een land.