ΠΡΟΦΗΜΙΟ ΧΩΡΑΣ

Λίβανος: σημαία, πρωτεύουσα και παρουσίαση

Ο Λίβανος βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Μεσογείου και, παρά τη μικρή του έκταση, έχει έντονες διαφορές στο υψόμετρο. Η Βηρυτός είναι η πρωτεύουσα και η πόλη του λιμανιού, ενώ τα βουνά και η πεδιάδα Μπεκάα σχηματίζουν τους δικούς τους τοπιακούς χώρους. Ο πράσινος κέδρος στην ερυθρόλευκη σημαία αποτελεί ιδιαίτερα σαφές σημάδι αναγνώρισης και ταυτοχρόνως συνδέεται με τη φυσική και πολιτιστική ιστορία της χώρας.

Δοκιμάστε τις γνώσεις σας →

Λίβανος · εκπαιδευτική συλλογή

Λίβανος με μια ματιά

Πρωτεύουσα: Βηρυτός
Ηπειρώτιδα των Κουίζ: Ασία
Γλώσσες σε αρχείο αναφοράς: Τα αραβικά (επίσημη γλώσσα) επίσης διαδίδουν τα γαλλικά και τα αγγλικά
Νόμισμα: Λίρα Λιβάνου (LBP)
Πληθυσμός: 5 849 421 (2025, Παγκόσμια Τράπεζα)
Περιοχή: 10 452 km²
Παράκτια ρύθμιση: Μη μεσόγεια
Κωδικοί ISO: LB / LBN
Επίθημα χώρας στο Διαδίκτυο: .lb

Υψηλότερο σημείο: Qornet es Saouda, 3 088 m
Εθνική αργία: 22 Νοεμβρίου
Κεντρικό επίπεδο εσωτερικού χώρου: Μπεκάα
Σημαίες: Σήδαρο
Δυτική θαλάσσια περιοχή: Μεσόγειος Θάλασσα
Βουνά της Συρίας: αντιλιβανόνη

Λίβανος: όψη, σημασία και ιστορία της σημαίας

Δύο κόκκινες λωρίδες περικλείουν μια λευκή μεσαία λωρίδα δύο φορές μεγαλύτερη. Στη μέση του στέκεται ένας πράσινος κέδρος. Το δέντρο είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό: η σημαία δεν έχει ούτε αστέρι ούτε ημισέληνο. Οι λευκές και κόκκινες περιοχές και μόνο, από την άλλη πλευρά, δεν θα τις διέκριναν σαφώς από άλλες εθνικές σημαίες.

Το αρχείο Factbook συνδυάζει το κόκκινο με τον απελευθερωτικό αγώνα και το λευκό με την ειρήνη, την αγνότητα και το χιόνι των βουνών. Ο κέδρος είναι εθνικό σύμβολο και συνδέεται με την αντοχή και τη μονιμότητα. Αυτό το είδος δέντρου έχει μια συγκεκριμένη αναφορά στο τοπίο· το μοτίβο επομένως δεν χρειάζεται να εξηγηθεί από μια ελεύθερα επινοημένη έννοια του κάθε επιμέρους κλάδου.

Πρωτεύουσα : Βηρυτός

Η Βηρυτός βρίσκεται σε παραλιακή προκυμαία στη Μεσόγειο Θάλασσα. Η πρωτεύουσα διαθέτει σημαντικό λιμάνι και αποτελεί σημαντικό κέντρο εμπορίου, εκπαίδευσης και πολιτισμού. Η θαλάσσια του θέση την συνδέει με τις ιστορικές παράκτιες πόλεις του ανατολικού μεσογειακού κόσμου, ενώ τα βουνά χωρίζουν μόνο μια σχετικά στενή παράκτια περιοχή από το εσωτερικό.

Το όνομα της πόλης συνδέεται με μια παλιά λέξη για το σιντριβάνι. Η ιστορία της Βηρυτός εκτείνεται σε πολλές εποχές, αλλά η σημερινή πόλη δεν πρέπει να εξισωθεί με μία μόνο. Οι γειτονικές ορεινές περιοχές και οι οδοί κυκλοφορίας μέσω αυτών εξηγούν επίσης γιατί η πρωτεύουσα συνδέεται στενά με πολύ διαφορετικές περιοχές της μικρής χώρας.

Πρακτική αυτή την πρωτεύουσα →

Λίβανος: γεωγραφία, ιστορία και πολιτισμός

Από τη Μεσόγειο Θάλασσα, το έδαφος υψώνεται απότομα στα βουνά του Λιβάνου. Ανατολικά από αυτό βρίσκεται η Πεδιάδα Μπεκάα, ανατολικότερα τα Όρη Αντι-Λιβάνου στα σύνορα με τη Συρία. Το υψηλότερο σημείο του Κορνέ ες Σαούντα φτάνει τα 3.088 μέτρα. Το χιόνι στα βουνά και οι ζεστές παράκτιες συνθήκες μπορούν επομένως να συμβούν χωρικά κοντά μεταξύ τους· μικρά δεν σημαίνουν ομοιόμορφα τοπία εδώ.

Τα αραβικά είναι επίσημη γλώσσα· τα γαλλικά και τα αγγλικά είναι επίσης κοινά. Οι γλωσσικοί δεσμοί αντανακλούν το εμπόριο, την εκπαίδευση και τις διαφορετικές ιστορικές επιρροές. Θρησκευτικά, η χώρα έχει επίσης μια διαφορετική ιστορία. Μια αναπαράσταση ως το σπίτι μιας μόνο κοινότητας θα έχανε αυτή τη σύνδεση. Η μακρά παράκτια ιστορία περιλαμβάνει φοινικικές πόλεις, ενώ άλλα μνημεία τεκμηριώνουν ρωμαϊκές ή μεταγενέστερες εποχές.

Ο Λίβανος κήρυξε την ανεξαρτησία του το 1943 σε σχέση με το τέλος του Τάγματος της Γαλλικής Εντολής. Η εθνική εορτή είναι στις 22 Νοεμβρίου. Ιστορικές παραθαλάσσιες πόλεις, ναοί και ορεινά τοπία αποτελούν μέρος της κληρονομιάς της UNESCO. Για ένα προφίλ χώρας, η διάκριση μεταξύ των διαρκών γεωγραφικών και πολιτιστικών χαρακτηριστικών και της ραγδαία μεταβαλλόμενης πολιτικής ή οικονομικής κατάστασης είναι ιδιαίτερα σημαντική.

Βάαλμπεκ

Το Βάαλμπεκ αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1984. Ο χώρος είναι ένα από τα σημαντικά αρχαία μνημεία της χώρας και βρίσκεται στο εσωτερικό της Μπεκάα. Συμπληρώνει την συχνά κυρίαρχη εικόνα του Λιβάνου ως στενό παράκτιο κράτος με ιστορικό τοπίο στην ενδοχώρα.

Σένταρς και Καντίσα

Η κοιλάδα Καντίσα και το δάσος των κέδρων του Κυρίου σχηματίζουν ένα κοινό λήμμα Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 1998. Τοπίο, θρησκευτική ιστορία και το εθνικό σύμβολο δέντρο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο εδώ. Ο κέδρος στη σημαία έχει έτσι μια ορατή αναφορά σε ένα πραγματικό προστατευμένο τοπίο.

Byblos και Τυρός

Και οι δύο παράκτιες πόλεις είναι χώροι Παγκόσμιας Κληρονομιάς από το 1984. Επισημαίνουν την ιστορική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για τις εμπορικές και πολιτιστικές επαφές. Μαζί με τη Βηρυτό, δείχνουν ότι η παράκτια ιστορία είναι διαδομένη σε αρκετά κέντρα.