ΠΟΛΗ

Λισσαβώνα: σημαία, ιστορία και τοπική ταυτότητα

Η Λισαβόνα βρίσκεται στις ευρείες εκβολές του Τέχο και είναι πρωτεύουσα της Πορτογαλίας. Στην παραλλαγή που περιλαμβάνεται εδώ, η σημαία της πόλης εμφανίζει ασπρόμαυρους τριγωνικούς τομείς με ένα εθνόσημο στη μέση. Το πλοίο και τα κοράκια οδηγούν στην παράδοση της πόλης προστάτιδας, ενώ η Baixa, η Alfama και η Belém κάνουν διάφορα κεφάλαια της ιστορίας της πόλης ορατά στον ποταμό.

Δοκιμάστε τις γνώσεις σας →

Λισσαβώνα · εκπαιδευτική συλλογή

Λισσαβώνα με μια ματιά

Όνομα: Λισσαβώνα
Χώρα: Πορτογαλία
Τύπος προφίλ: Πόλη
Ποταμός: Τέτζο
Ποταμόπλακα: Δεξιά όχθη των εκβολών Tejo
Κατάκτηση για την Πορτογαλία: 1147 από τον Αφόνσο Ενρίκες
Μεγάλος σεισμός: 1755
Προγραμματισμένη ανασυγκρότηση: Τακτικό οδικό δίκτυο της Baixa
Παραδοσιακή μουσική: Φάντο
Διπλή ιστοσελίδα της UNESCO: Ιερώνυμος Μονή και Πύργος του Μπελέμ, από το 1983
Έναρξη κατασκευής της Μονής Ιερωνύμου: 1502 σύμφωνα με την UNESCO
Πολίτης της πόλης στο εθνόσημο: Άγιος Βικέντιος
Σύγχρονο τρίμηνο: Παρκ ντας ντας Νας

Σημαία της Λισαβόνας

Ο αριθμός έχει οκτώ εναλλασσόμενους μαύρους και λευκούς τομείς που συγκλίνουν προς το κέντρο. Εκεί στέκεται το χρυσό εθνόσημο της πόλης με ένα μαύρο πλοίο και δύο κοράκια. Πάνω από το θυρεό εμφανίζεται ένα χρυσό στέμμα του τείχους. Είναι ρητά μια ασπρόμαυρη σημαία πόλης.Το πράσινο δεν είναι μια βασική λωρίδα αυτής της παραλλαγής που φαίνεται εδώ.

Η διοίκηση της πόλης εξηγεί το πλοίο και τα κοράκια με τον θρύλο της μεταφοράς των οστών του Αγίου Βικεντίου. Τα πουλιά λέγεται ότι συνόδευαν το δρόμο. Αυτή η θρησκευτική παράδοση θα πρέπει να χαρακτηριστεί θρύλος. Το χρυσό στέμμα του τείχους με πέντε πύργους αναφέρεται στην πρωτεύουσα λειτουργία· η κυκλοφορούσα αλυσίδα εντολών αποτελεί επίσης μέρος του πλούσιου εξοπλισμού του εθνόσημου.

Λισαβόνα: Τοποθεσία και εδαφικός ρόλος

Η Λισαβόνα βρίσκεται στη δεξιά όχθη των πλατέων εκβολών του Τάγου. Η λοφώδης πόλη και το φυσικό λιμάνι της συνδέονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα με το εμπόριο και τη ναυτιλία. Το παρόν κέντρο δεν είναι συνώνυμο με ολόκληρη τη μητροπολιτική περιοχή. Η σελίδα αυτή καλύπτει την πόλη και τους τοπικούς ιστορικούς χώρους της, όχι όλους τους γειτονικούς δήμους.

Η ιστορία εκτείνεται πέρα από τη μεσαιωνική πορτογαλική πόλη. Οι ρωμαϊκές και ισλαμικές φάσεις αποτελούν επίσης μέρος αυτού. Το 1147, ο Αφόνσο Ενρίκες κατέκτησε τη Λισαβόνα για το πορτογαλικό βασίλειο. Με το πέρασμα των αιώνων, η πολιτική σημασία του τόπου συνέχισε να αυξάνεται. Στην περίπτωση των πρώτων στοιχείων του κεφαλαίου, οι επίσημες αντιπροσωπείες που ζητούν τη γνώμη τους εδώ διαφέρουν κατά ένα έτος, και γι' αυτό δεν εγκρίνεται ακριβές έτος διορισμού.

Τοπίο, Ιστορία και Πολιτισμός

Οι λόφοι και ο ποταμός χαρακτηρίζουν διαφορετικές αστικές μορφές. Ιστορικές συνοικίες όπως η Αλφάμα έχουν στενούς, περιτειχισμένους δρόμους, ενώ η Μπαϊζά ξεχωρίζει μέσω τακτικού σχεδίου. Αυτές οι αντιθέσεις δεν είναι απλώς μια ποικιλία στυλ. Εξηγούνται από διαφορετικές φάσεις ανάπτυξης και ιδιαίτερα από την ανακατασκευή μετά τον βαρύ σεισμό του 1755, που άλλαξε μεγάλα τμήματα της πόλης.

Η ανακατασκευή των Baixa ακολούθησε ένα εύτακτο, συμμετρικό πλέγμα δρόμων. Έτσι, αυτή η περιοχή αντιπροσωπεύει ένα συνειδητό επανασχεδιασμό μέσα στην παλαιότερη πόλη. Το χωρικό άνοιγμα προς τον ποταμό αποτελεί μέρος της σημερινής εμφάνισης. Αν συγκρίνετε διαφορετικές γειτονιές, μπορείτε να δείτε διαφορετικές απαντήσεις στην τοπογραφία, τη χρήση και την ιστορική καταστροφή από την κάτοψη τους χωρίς να χρειάζεται να χρονολογήσετε κάθε κτίριο ξεχωριστά.

Το Φάδο ανήκει στην πολιτιστική παράδοση της πόλης. Η εθνική οργάνωση τουρισμού τοποθετεί αυτή τη μουσική στις παραδοσιακές γειτονιές, μεταξύ άλλων. Παράλληλα, η Λισαβόνα διαθέτει σύγχρονους αστικούς χώρους όπως το Parque das Nações στα ανατολικά. Το πορτρέτο της πόλης περιλαμβάνει έτσι και τα δύο: παραδοσιακές μορφές του αστικού πολιτισμού και αργότερα αναπτύχθηκαν συνοικίες που τοποθετούν άλλες λειτουργίες και δομικά πρότυπα στο προσκήνιο.

Μπελέμ στο Τέχο

Το Μπελέμ βρίσκεται δυτικά του κέντρου στο Τέτζο. Η Μονή Ιερώνυμου και ο Πύργος Μπελέμ συμπεριλήφθηκαν από κοινού στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1983. Και τα δύο κτίρια βρίσκονται στο ιστορικό πλαίσιο της πορτογαλικής ναυτικής. Η σήμανση Παγκόσμιας Κληρονομιάς ισχύει για τα μνημεία αυτά και το καθορισμένο χωρικό τους πλαίσιο, όχι αυτόματα σε ολόκληρη την πόλη ή σε ολόκληρο το ποτάμι.

Μονή Ιερώνυμου

Το Μοναστήρι Ιερώνυμου αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής της Μανουελίνης. Η UNESCO αναφέρει το 1502 ως την αρχή της κατασκευής του μεγάλου μοναστηριακού συγκροτήματος. Η θέση του στην ιστορική περιοχή του λιμανιού το Ρέστελο συνδυάζει την αρχιτεκτονική με τη θαλάσσια ιστορία. Ένα κτίριο μοναστηριού μπορεί έτσι να συνδυάζει ταυτόχρονα θρησκευτικά καθήκοντα, βασιλική αναπαράσταση και τη μνήμη μεγάλων εμπορικών και ανακαλύψεων ταξιδιών.

Δημοτικός Δήμος του Αρκίβο

Τα Αρχεία της Πόλης διατηρούν την κοινοτική παράδοση της Λισαβόνας και τοποθετούν τις τοπικές εκδηλώσεις στην ιστορία της Πορτογαλίας. Η παρουσίασή της περιλαμβάνει κατακτήσεις, κρίσεις, σεισμούς και ανακατασκευές. Μια τέτοια προοπτική συμπληρώνει τα ορατά κτίρια με τη διοικητική και την καθημερινή ιστορία. Θυμάται ότι πίσω από μια εντυπωσιακή σημαία δεν υπάρχουν μόνο θρύλοι, αλλά και τεκμηριωμένες αποφάσεις και βαθιές αλλαγές στον αστικό χώρο.