ΠΡΟΦΗΜΙΟ ΧΩΡΑΣ

Πορτογαλία: σημαία, πρωτεύουσα και παρουσίαση

Η Πορτογαλία βρίσκεται στα δυτικά της Ιβηρικής Χερσονήσου στον Ατλαντικό Ωκεανό. Το κράτος περιλαμβάνει επίσης τη Μαδέρα και τις Αζόρες, η τοποθεσία των οποίων εκτείνεται τη γεωγραφική άποψη πολύ πέρα από την ηπειρωτική χώρα. Η πρωτεύουσα Λισσαβώνα βρίσκεται στις εκβολές του Τέτζο. Σημαία, λιμάνια και ιστορικά κτίρια μιλούν για μοναρχία, δημοκρατία, θαλάσσια ναυσιπλοΐα και τις συνέπειες της αποικιακής επέκτασης.

Δοκιμάστε τις γνώσεις σας →

Πορτογαλία · εκπαιδευτική συλλογή

Πορτογαλία με μια ματιά

Πρωτεύουσα: Λισσαβώνα
Ηπειρώτιδα των Κουίζ: Ευρώπη
Γλώσσες σε αρχείο αναφοράς: Πορτογαλικά, Mirandés περιφερειακή αναγνώριση
Νόμισμα: Ευρώ (EUR)
Πληθυσμός: 10 804 871 (2025, Παγκόσμια Τράπεζα)
Περιοχή: 92 090 km²
Παράκτια ρύθμιση: Μη μεσόγεια
Κωδικοί ISO: PT / PRT
Επίθημα χώρας στο Διαδίκτυο: .pt

Το ψηλότερο βουνό: Ponta do Pico, 2 351 m
Ποταμός πρωτεύουσας: Τέτζο
Μονός γείτονας: Ισπανία
Δημοκρατία από: 1910
Εθνική αργία: 10 Ιουνίου
Ομάδες νησιών του Ατλαντικού: Αζόρες και Μαδέρα

Πορτογαλία: όψη, σημασία και ιστορία της σημαίας

Η σημαία έχει πράσινο αριστερό πεδίο και μεγαλύτερο κόκκινο δεξιό πεδίο. Το πράσινο καταλαμβάνει τα δύο πέμπτα του πλάτους, τα κόκκινα τρία πέμπτα του πλάτος. Στη διαχωριστική γραμμή, το εθνόσημο στέκεται μπροστά από μια χρυσή οπλική σφαίρα. Στην εραλδική ασπίδα, μπορούν να φανούν μικρότερες μπλε ασπίδες και χρυσά κάστρα. Δεν είναι ομοιόμορφα διαιρεμένη δίχρωμη σημαία.

Το πράσινο-κόκκινο σχέδιο εισήχθη μετά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας το 1910 και καθιερώθηκε το 1911. Το εθνόσημο διατηρεί παλαιότερα ιστορικά σημάδια, ενώ η οπλική σφαίρα θυμίζει τη ναυτική παράδοση. Οι χρωματικές εξηγήσεις όπως το πράσινο για την ελπίδα και το κόκκινο για τη θυσία είναι κοινές, αλλά δεν είναι κάθε λαϊκή ερμηνεία μια σαφής ιστορική εξήγηση της προέλευσης.

Πρωτεύουσα : Λισσαβώνα

Η Λισαβόνα βρίσκεται στις πλατιές εκβολές του Τέτζο κοντά στον Ατλαντικό Ωκεανό. Η πρωτεύουσα συνδέεται επομένως στενά με την κίνηση των λιμένων και τις ιστορικές θαλάσσιες οδούς. Το πορτογαλικό όνομα Lisboa αναφέρεται στην ίδια πόλη. Το Πόρτο είναι ένα άλλο σημαντικό κέντρο στα βόρεια, αλλά βρίσκεται στο Ντούρο και δεν είναι η πρωτεύουσα.

Ο Πύργος Μπελέμ και η Μονή Ιερωνυμίτη βρίσκονται μαζί στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1983. Τα κτήρια αναφέρονται στη θαλάσσια και εμπορική ιστορία του 16ου αιώνα. Αυτό περιλαμβάνει επίσης την κριτική ταξινόμηση της αποικιακής επέκτασης και της υποδουλωμένης εργασίας: Οι θαλάσσιες συνδέσεις δεν ήταν μόνο ταξίδια ανακάλυψης, αλλά και σχέσεις εξουσίας και βίας.

Πρακτική αυτή την πρωτεύουσα →

Πορτογαλία: γεωγραφία, ιστορία και πολιτισμός

Το Τέχο χωρίζει χονδρικά το ορεινό βόρειο εσωτερικό από τις νότιες περιοχές που χαρακτηρίζονται πιο έντονα από πεδιάδες και λοφώδεις περιοχές. Η ακτή του Ατλαντικού επηρεάζει το κλίμα, ενώ στο εσωτερικό της συμβαίνουν ισχυρότερες αντιθέσεις θερμοκρασίας. Η Πορτογαλία κατέχει στην ξηρά μόνο την Ισπανία ως γείτονες. Η τοποθεσία αυτή εξηγεί την έντονη σημασία των θαλάσσιων διαδρομών για συνδέσεις εκτός χερσονήσου.

Το ψηλότερο βουνό του κράτους δεν βρίσκεται στην ευρωπαϊκή ηπειρωτική χώρα, αλλά στο νησί των Αζορών Πίκο. Το ηφαίστειο φτάνει τα 2.351 μέτρα. Η Μαδέρα και οι Αζόρες, όπως και άλλα αρχιπέλαγα του Βόρειου Ατλαντικού, ανήκουν στην περιοχή της Μακαρονησίας. Η πολιτική ένταξη, ο γεωγραφικός νησιωτικός χώρος και η απόσταση από την ηπειρωτική χώρα αποτελούν επομένως τρεις διαφορετικές πτυχές του ίδιου κρατικού χάρτη.

Η ιστορία της κρατικής ανεξαρτησίας χρονολογείται από τον Μεσαίωνα· η ανεξαρτησία αποκαταστάθηκε το 1640 μετά την προσωπική ένωση με την Ισπανία. Η δημοκρατία δεν σχηματίστηκε πριν το 1910. Τα πορτογαλικά εξαπλώθηκαν μέσω της αποικιακής κυριαρχίας σε αρκετές περιοχές του κόσμου και ομιλείται σήμερα σε ανεξάρτητα κράτη. Οι γλωσσικές συνδέσεις όπως η Βραζιλία ή το Πράσινο Ακρωτήριο είναι έτσι ιστορικές σχέσεις και όχι η σημερινή κρατική ένταξη.

Μπελέμ στο Τέχο

Ο πύργος και το μοναστήρι αποτελούν χώρο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 1983. Η θέση του συνδυάζει την αρχιτεκτονική με την προηγούμενη πρόσβαση σε διαδρομές του Ατλαντικού.