AUSTRALISCHE STAAT

Victoria: vlag, hoofdstad en regionale identiteit

Victoria verbindt Australië's zuidoostelijke grootstedelijke gebied rond Melbourne met zijn eigen natuurlijke en culturele ruimtes. De vlag toont het Zuidelijke Kruis onder een kroon op een blauwe achtergrond. Voor het regionale profiel zijn zowel de internationale tentoonstellingsgeschiedenis van Melbourne als Gariwerd met zijn zandsteenbergen en belangrijke getuigenissen van inheemse cultuur belangrijk.

Test je kennis →

Victoria · leercollectie

Victoria in een oogopslag

Naam: Victoria
Land: Australië
Profieltype: Australische staat
Administratieve zetel in het bronregister: Melbourne
Tentoonstellingszaal: Koninklijke expositiegebouw in Melbourne
Eerste internationale tentoonstelling daar: 1880
Andere grote tentoonstellingen: Melbourne Centennial International Exhibition 1888
Werelderfgoedinspectie: Koninklijke expositiegebouw en Carlton Gardens, 2004
Naam van het inheemse landschap: Garierd voor de Grampians
Traditionele gemeenschappen: Djab Wurrung en Yardvadjali
Bergstenen: Opvallende zandsteenlandschappen in Garierd
biodiversiteit: Gariwerd heeft talrijke inheemse orchideeën

De vlag van Victoria

Op een donkerblauwe doek staat de linker top van de Union Jack. Rechts zijn vijf witte sterren van het Zuidelijke Kruis; boven deze sterren is een kroon. De sterren hebben verschillende maten en aantallen tanden. In tegenstelling tot Nieuw-Zuid-Wales ontbreekt de witte schijf met rood kruis en gouden leeuw.

Victoria introduceerde een vijfsterrenbadge in 1870, en de kroon werd toegevoegd in 1877. De officiële geschiedenis laat ook latere veranderingen in de kroonrepresentatie zien. De vlagbepaling telt dus de gekroonde sterrengroep die daadwerkelijk getoond wordt; verschillende historische tekeningen zijn niet in elk detail identiek met de huidige illustratie.

Victoria: Locatie en Territoriale Rol

Melbourne is de hoofdstad van Victoria en de locatie van het Koninklijk Tentoonstellingsgebouw met de Carlton Gardens. Het ensemble is gelegen in het stedelijke gebied en kan duidelijk worden onderscheiden van de meer afgelegen natuurlijke landschappen van de staat. De gezamenlijke overweging van de tentoonstellingshal en het tuingebied maakt het stadsontwikkelingseffect begrijpelijk.

Gariwerd is de inheemse naam van het landschap van de Grampians. Het gebied is nauw verbonden met de Djab Wurrung en Yardwadjali. De zandsteen sloopt, rotsachtige hoogten en beschutte kloven liggen in een andere ruimtelijke en culturele wereld dan metropolitane Melbourne en vullen het imago van de regio aanzienlijk aan.

Landschap, Geschiedenis en Cultuur

Het Koninklijk Tentoonstellingsgebouw werd opgericht voor de internationale tentoonstelling van 1880 en werd ook gebruikt voor de jubileumtentoonstelling van 1888. De grote zaal met koepel is een van de bewaard gebleven belangrijkste getuigenissen van de internationale tentoonstellingsbeweging. Dergelijke evenementen presenteerden technologie, handel en maatschappelijke ideeën van vooruitgang aan een breed publiek.

De Carlton Gardens vormen geen willekeurige groene grens rond het gebouw. Boompaden, fonteinen, wateroppervlakken en ontworpen paden behoren tot het hele complex. Hun ruimtelijke orde legt uit hoe architectuur en tuinen in 19e eeuwse tentoonstellingen interageerden. Het ensemble is dus beschermd, niet de hal zonder zijn aangelegde context.

In Gariwerd komen een hoog niveau van biodiversiteit en een belangrijk cultureel erfgoed samen. Het gebied heeft veel inheemse rotsschilderingen en motieven. Tegelijkertijd biedt het bewaarde bosland een toevluchtsoord voor inheemse planten en dieren nadat grote delen van de omliggende westerse vlaktes voor landbouw waren vrijgemaakt.

Expositiegeschiedenis in Melbourne

Sinds 2004 zijn het Koninklijk Expositiegebouw en de Carltontuinen een UNESCO-werelderfgoed. De faciliteit brengt de internationale tentoonstellingsbeweging op een bijzonder complete manier over. Het belang ervan ligt in de uitwisseling van ideeën, kennis en goederen die door dergelijke evenementen worden gepromoot en in de bewaard gebleven architectonische vorm van de grote tentoonstellingszaal in verband met de omgeving.

Het zandsteenlandschap van Gariwerd

Steile rotsranden en beschermde kloven bieden zeer verschillende locatieomstandigheden in een smalle ruimte. Het Australische Milieuagentschap benadrukt de diversiteit van rotsen en bodems als basis voor een hoge biodiversiteit. Orchideeën en andere inheemse planten in het bijzonder maken duidelijk dat schijnbaar droge berglandschappen geen soortarm hoeven te zijn.

Inheemse kunst serieus nemen

De rotsschilderingen van Gariwerd behoren tot een levendig cultureel landschap. Ze zijn geen verwisselbare decoratie op wandelpaden, maar getuigenissen van de verbinding van traditionele eigenaren met hun land. De regionale naam en de genoemde gemeenschappen helpen om deze relatie zichtbaar te houden, zelfs in geografische leerprocessen.