LANDPROFIEL

Georgië: vlag, hoofdstad en landeninformatie

Georgië ligt tussen de Zwarte Zee en de Hoge Kaukasus. Het land verbindt vochtige westerse landschappen, bergdalen en drogere oostelijke bekkens. Tbilisi ligt ten oosten van de rivier de Kura. De classificatie aan de grens van Europa en Azië maakt Georgië een bijzonder levendig voorbeeld van het feit dat grote geografische gebieden verschillende grenzen hebben.

Test je kennis →

Georgië · leercollectie

Georgië in het kort

Hoofdstad: Tbilisi
Quiz-continent: Azië
Talen in referentierecord: Georgisch; in Abchazië heeft Abchazië ook een speciale juridische status
Valuta: Georgisch Lari (GEL)
Bevolking: 3 935 766 (2025, Wereldbank)
Gebied: 69 700 km²
Kustzetting: niet aan zee grenzend
ISO-codes: GE / GEO
Internet land achtervoegsel: .ge

Hoogste berg: Schchara, 5,193 m volgens het archief
Hoofdstad: Kura / Mtkwari
Westelijke Zee: Zwarte Zee
UNESCO-berggebied: Bovenste Swanetia
Historisch religieus centrum: Mzcheta
Natuur erfgoed: Bossen en moerassen

Georgië: ontwerp, betekenis en geschiedenis van de vlag

Een groot rood kruis reikt op een witte achtergrond naar alle vier de grenzen. In elk van de vier witte velden staat een kleiner rood kruis. Het motief wordt daarom vaak de vijfkruisige vlag genoemd. De kleinere kruisen hebben verbrede armen uiteinden en dus enigszins verschillen van het rechte hoofdkruis.

Het patroon volgt een middeleeuwse vlag van het Koninkrijk Georgië. De kruisen behoren tot een christelijke teken traditie. Voor de herkenning is hun nummer nuttiger dan een vrije interpretatie van kleur: een groot centraal kruis en vier kleinere vormen het karakteristieke vijfwegmotief, dat de vlag scheidt van eenvoudige rood-witte kruisvlaggen.

Hoofdstad : Tbilisi

Tbilisi is de veel voorkomende naam voor Tbilisi in het Duits. De hoofdstad ligt aan de rivier de Koera, die in het Georgisch Mtkwari heet. Dus twee stad of rivier namen kunnen dezelfde plaats aangeven. Tbilisi is de hoofdstad van Duitsland, maar is geen hoofdstad naast de stad.

De naam van de Georgische stad is gerelateerd aan het woord voor warm en verwijst naar de zwavelbronnen van het gebied. Deze verbinding tussen natuurlijke functie en plaatsnaam biedt een betonnen notitieblok. Tbilisi is ook gelegen in een valleigebied, waardoor de rivier, hellingen en verkeersassen aanzienlijk bijdragen tot het begrip van zijn ruimtelijke ontwikkeling.

Oefen dit kapitaal →

Georgië: geografie, geschiedenis en cultuur

De Grote Kaukasus vormt een machtige bergzone in het noorden. Volgens het archief van het Factbook bereikt de Schchara 5,193 meter. In het westen, de landschappen open naar de Zwarte Zee; in het oosten, verschillende neerslag omstandigheden prevaleren. De reliëf creëert dus sterke contrasten op korte afstand, die slechts onvolledig een enkel label zoals bergachtige land uitdrukt.

De Georgische taal heeft een eigen script en behoort niet tot de Slavische talen. Deze onafhankelijkheid helpt Georgië ook te onderscheiden van zijn buren. Historische kerken en kloosters zijn belangrijke culturele getuigen; UNESCO noemt Mzcheta, Gelati en het berglandschap van Opper Swanetia als werelderfgoed.

De Colchische regenwouden en wetlands vullen de culturele sites aan met een natuurlijk erfgoed aan de Zwarte Zee. Ze laten een natte kant van Georgië zien die gemakkelijk over het hoofd wordt gezien wanneer alleen de top van de Kaukasus met sneeuw bedekt is. Hier is de schilderachtige diversiteit direct verbonden met de ligging tussen de zee, bergen en het meer continentale oosten.

Bovenste Swanetia

Historische dorpen en karakteristieke versterkte torens staan hier in een hoog berglandschap. De UNESCO-aankomst combineert architectuurgeschiedenis met een bijzondere vorm van nederzetting; de torens moeten daarom worden opgevat als onderdeel van een habitat en niet alleen als geïsoleerde bezienswaardigheden.

Colchische natuur

Regenwouden en wetlands op de Zwarte Zee zijn een duidelijk contrast met drogere oostelijke delen van het land. Georgië bezit dus zowel hoge-alpine als uitzonderlijk vochtige natuurgebieden, waarvan de verschillen kunnen worden verklaard door verlichting en nabijheid van de zee.

Eigen schrijven

Georgische karakters zijn een zichtbaar kenmerk van taalgeschiedenis. Iedereen die het script onderscheidt van Cyrillisch of Latijns alfabet kan een belangrijke culturele referentie herkennen op kaarten en bewegwijzering zonder een verklaring af te leiden over alle taalvaardigheden van de bevolking.