ΠΟΛΗ

Σάο Πάολο: σημαία, ιστορία και τοπική ταυτότητα

Το Σάο Πάολο είναι μια βραζιλιάνικη μητρόπολη της οποίας ο ιστορικός πυρήνας χτίστηκε πάνω στο Πλανάλτο ντε Πιρατίνιγκα. Η πόλη και το ομώνυμο κράτος είναι διαφορετικές περιοχές και φέρουν διαφορετικές σημαίες. Η ιστορία της Κομμούνας κυμαίνεται από πρώιμο ιδρυμα Ιησουιτών μέχρι το εμπόριο και τη μετανάστευση μέχρι πολιτιστικά ιδρύματα και μεγάλα δημόσια πάρκα όπως η Ιμπιραπουέρα.

Δοκιμάστε τις γνώσεις σας →

Σάο Πάολο · εκπαιδευτική συλλογή

Σάο Πάολο με μια ματιά

Όνομα: Σάο Πάολο
Χώρα: Βραζιλία
Τύπος προφίλ: Πόλη
Χώρα καταγωγής: Planalto de Piratinga (Πανεπιστήμιο της Πιρατίνιγκα)
Ιστορικό κέντρο της πόλης: Τριανγκουλό Ιστόρικο
Εκκλησίες του Ιστορικού Τριγώνου: Σάο Μπέντο, Σάο Φρανσίσκο και Κάρμο
Επιλογή του εθνόσημου της πόλης: 1917
Παλτά σχεδιαστών όπλων: Guilherme de Almeida και José Wast Rodrigues
Ανοίγει η Ibirapuera: 21 Αυγούστου 1954
Λόγος ανοίγματος του χώρου στάθμευσης: Τετρακοσια επετεια της πολης
Αρχιτέκτονας στην ομάδα σχεδιασμού στάθμευσης: Όσκαρ Νιεμάιερ

Η Σημαία του Σάο Πάολο

Η σημαία της λευκής πόλης φέρει έναν πλατύ κόκκινο σταυρό. Στο κέντρο της βρίσκεται το εθνόσημο της πόλης σε στρογγυλό πλαίσιο. Λευκό φόντο, ευθύς σταυρός και κεντρικό εθνόσημο σχηματίζουν τον καθοριστικό συνδυασμό. Διαφέρει σημαντικά από την ασπρόμαυρη ραβδωτή σημαία της πολιτείας του Σάο Πάολο με την κόκκινη άνω γωνία της.

Το κοινοτικό μνημόσυνο ίδρυμα συνδέει το σταυρό με το θεμέλιο από Ιησουίτες. Το εθνόσημο προέκυψε από διαγωνισμό και επιλέχθηκε το 1917· σχεδιαστές του ήταν οι Γκιλχερμέ ντε Αλμέιντα και Χοσέ Ουάστ Ροντρίγκες. Αργότερα οι νόμοι εξήγησαν και πάλι τα σύμβολα. Η ηλικία του εθνόσημου δεν μπορεί επομένως να θεωρηθεί εύκολα ως η ημερομηνία αποδοχής ολόκληρης της σημαίας.

Σάο Πάολο: Τοποθεσία και εδαφικός ρόλος

Ο δήμος του Σάο Πάολο βρίσκεται στην ομώνυμη πολιτεία στα νοτιοανατολικά της Βραζιλίας. Το ιστορικό σημείο αφετηρίας του βρίσκεται στα υψίπεδα της Πιρατίνιγκα. Αυτή η σελίδα αφορά τη σημαία της πόλης και τον αστικό χώρο. Οι δηλώσεις για ολόκληρη την περιφερειακή περιφέρεια ή την ακόμη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή δεν είναι, επομένως, αυτομάτως δηλώσεις για τη δημοτική περιοχή.

Το ιστορικό κέντρο έχει περιγραφεί από καιρό από το τρίγωνο των εκκλησιών του Σάο Μπέντο, του Σάο Φρανσίσκο και του Κάρμο. Από αυτό το συγκριτικά μικρό κέντρο, η πόλη επεκτάθηκε σε περαιτέρω συνοικίες. Η σημερινή εικόνα των επιχειρηματικών δρόμων, των μεγάλων αξόνων κυκλοφορίας και των ευρέως διαχωρισμένων πολιτιστικών τόπων είναι αποτέλεσμα αρκετών φάσεων αστικής επέκτασης.

Τοπίο, Ιστορία και Πολιτισμός

Η ορεινή τοποθεσία διακρίνει το Σάο Πάολο από τις πόλεις της Βραζιλίας, του οποίου το ιστορικό κέντρο βρίσκεται απευθείας στην ακτή της θάλασσας. Για τον προσανατολισμό, η αντίθεση μεταξύ του παλιού κέντρου και των μεταγενέστερων χώρων επέκτασης είναι χρήσιμη εδώ. Το πάρκο Ibirapuera προσφέρει έναν ανοιχτό χώρο μέσα σε αυτό το μεγάλο αστικό τοπίο, όπου ενώνονται καταπράσινοι χώροι, μονοπάτια και πολιτιστικά κτίρια.

Ο κοινοτικός οδηγός περιγράφει την αλλαγή του κέντρου, ιδιαίτερα κατά τον δέκατο ένατο και στις αρχές του εικοστού αιώνα. Νέες υποδομές, εμπορικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες υποστήριξαν την επέκταση. Με τη δημοκρατία, η αρχιτεκτονική άλλαξε επίσης. Τα θέατρα, οι κινηματογράφοι και οι βιβλιοθήκες συμπλήρωναν τις οικονομικές λειτουργίες και έκαναν το κέντρο σημαντικό πολιτιστικό σημείο αναφοράς.

Η μετανάστευση χαρακτήριζε το Σάο Πάολο ιδιαίτερα στους δέκατους ένατους και στις αρχές των εικοστών αιώνων. Το εμπόριο καφέ δημιούργησε πλούτο, ο οποίος επίσης έρεε σε αστικές υποδομές και εκσυγχρονισμό. Οι μετανάστες έφεραν μαζί τους γνώση και πολιτιστικές παραδόσεις. Αυτός ο συνδυασμός μετανάστευσης, εκβιομηχάνισης και τέχνης εξηγεί την ποικιλομορφία της μητρόπολης καλύτερα από την ιδέα μιας πόλης με μόνο μία ενοποιημένη ιστορία προέλευσης.

Ιστορικό Τρίγωνο

Σάο Μπέντο, Σάο Φρανσίσκο και Κάρμο σηματοδοτούν το παραδοσιακό πλαίσιο αναφοράς του πρώιμου κέντρου. Το όνομα Triângulo Histórico εξηγείται από αυτή τη διάταξη των εκκλησιών. Βοηθά στην σύγκριση του πρώην χωρικού ορίου της πόλης με τις μεταγενέστερες επεκτάσεις και στην ταξινόμηση ιστορικών μονοπατιών εντός της σημερινής μεγάλης πόλης.

Ιμπιραπουέρα

Το πάρκο εγκαινιάστηκε στις 21 Αυγούστου 1954 κατά τη διάρκεια των εορτασμών της τετρακοστής επετείου του Σάο Πάολο. Η ομάδα σχεδιασμού περιελάμβανε τον Όσκαρ Νιεμέγιερ και άλλους αρχιτέκτονες καθώς και τον αρχιτέκτονα τοπίου Αουγκούστο Τεϊξέιρα Μέντες. Το συγκρότημα συνδυάζει λοιπόν επετείους πόλεων, μοντέρνα αρχιτεκτονική και σχεδίασε τη φύση σε ένα συνεκτικό δημόσιο χώρο.

Πολιτιστικός χώρος στο πάρκο

Σύμφωνα με την αστική περιγραφή, η Ιμπιραπουέρα είναι ταυτόχρονα ένας καταπράσινος χώρος, ένας χώρος αναψυχής και ένας πολιτιστικός χώρος. Αυτή η πολλαπλή λειτουργία καθιστά το πάρκο αντίστοιχο του πολυσύχναστου ιστορικού κέντρου. Αντί να διαχωρίζει τη φύση και την πόλη, το συγκρότημα συγκεντρώνει και τα δύο: η αναψυχή γίνεται εδώ σε άμεση σχέση με συνειδητά σχεδιασμένη αρχιτεκτονική και πολιτιστικές εγκαταστάσεις.