ΠΟΛΗ

Ντούισμπουργκ: σημαία, ιστορία και τοπική ταυτότητα

Στο Ντούισμπουργκ ενώνονται ο Ρήνος και ο Ρουρ. Η πόλη συνδυάζει μια μακρά εμπορική ιστορία με την οικονομία του λιμανιού, τη βιομηχανία και την επαναχρησιμοποίηση πρώην περιοχών φυτών. Μεταξύ Burgplatz, Inner Harbour και Landscape Park Duisburg-Nord, αυτά τα στρώματα είναι ιδιαίτερα ορατά. Η σημαία του φέρει κάστρο και αυτοκρατορικό αετό, υπενθυμίζοντας ένα παρελθόν που αρχίζει πολύ πριν από τους υψικαμίνους.

Δοκιμάστε τις γνώσεις σας →

Ντούισμπουργκ · εκπαιδευτική συλλογή

Ντούισμπουργκ με μια ματιά

Όνομα: Ντούισμπουργκ
Χώρα: Γερμανία
Τύπος προφίλ: Πόλη
Ποταμοί: Ρήνος και Ρουρ
Η Πρώιμη Πηγή της Γραφής: Αναφέρθηκε το έτος 883
Αλλαγή ροής: Μετατόπιση του Ρήνου μετά το 1200
Ανέγερση εκκλησίας: Εκκλησία Gothic Salvator από το 1316 υπό κατασκευή
Έναρξη της εργασίας: Κατασκευή του μεταλλουργικού εργοστασίου Meiderich από το 1901
Πρώτη υψικαμίνου: Έναρξη παραγωγής το 1903
Κλείσιμο του Meiderich: 1985
Άνοιγμα στάθμευσης: Πρώτες υποδιαιρέσεις 1994 διαθέσιμες στο κοινό

Η Σημαία του Ντούισμπουργκ

Στα ερυθρόλευκα ίχνη της σημαίας που φαίνεται βρίσκεται το εθνόσημο της πόλης. Συνδυάζει μια παράσταση κάστρου με ένα μαύρο αετό σε ένα χρυσό πεδίο. Αν θέλετε να αναγνωρίσετε τη σημαία, θα πρέπει να κοιτάξετε και τα δύο μέρη μαζί: Η πύλη της πόλης ή το κάστρο και ο αετός που είναι διατεταγμένος από πάνω της δίνουν μια διαφορετική εικόνα από έναν αυτόνομο αυτοκρατορικό αετό.

Τα σημάδια ανήκουν στην ιστορική αναπαράσταση της πόλης. Δεν πρέπει να γίνονται αμέσως κατανοητά ως χάρτης του σημερινού λιμένα. Το ορατό εθνόσημο είναι εραλδική αναπαράσταση με απλοποιημένες μορφές, όχι μια αληθοφανής σε κλίμακα εικόνα μιας συγκεκριμένης σύγχρονης δομής. Το κόκκινο και το λευκό παρέχουν το φόντο, ενώ το σύνθετο μοτίβο κάνει τη σημαία διακριτή μέσα σε παρόμοιους χρωματικούς συνδυασμούς.

Duisburg: Τοποθεσία και εδαφικός ρόλος

Το Ντούισμπουργκ ανήκει στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και βρίσκεται στο δυτικό άκρο της περιοχής του Ρουρ. Ο Ρήνος και ο Ρουρ εξηγούν την κατάσταση της κυκλοφορίας, αλλά η σημερινή κάτοψη της πόλης χαρακτηρίζεται επίσης από αλλαγές στις ροές των ποταμών. Ο Ρήνος απομακρύνθηκε από την παλιά πόλη μετά το 1200· η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για την μετέπειτα ιστορία του λιμανιού.

Burgplatz και Salvatorkirche σηματοδοτούν το παλαιότερο κέντρο της πόλης. Το αστικό χρονικό αναφέρει το Ντούισμπουργκ για πρώτη φορά γραπτώς σε σχέση με το έτος 883. Οι επόμενες επεκτάσεις και συγχωνεύσεις αύξησαν σημαντικά την αστική περιοχή. Επομένως, πρέπει κανείς να διακρίνει χωρικά την ιστορία της παλιάς πόλης, τις λιμενικές περιοχές και τους διάφορους κοινόχρηστους χώρους, ακόμα και αν ανήκουν σήμερα σε κοινότητα.

Τοπίο, Ιστορία και Πολιτισμός

Το εσωτερικό λιμάνι δείχνει πόσο στενά συνδέεται η αστική ανάπτυξη και οι πλωτές οδούς. Προηγουμένως, ο χώρος ήταν ένας οικονομικά χρησιμοποιούμενος χώρος λιμένος· η μετατροπή του συνδυάζει την εργασία, τη ζωή και την αναψυχή στο νερό. Ο επανασχεδιασμός ήταν μέρος της Διεθνούς Έκθεσης Κτιρίου Emscher Park. Η εναπομένουσα αποθήκευση και νέες χρήσεις καθιστούν ορατή τη μετάβαση μεταξύ του βιομηχανικού παρελθόντος και του σημερινού αστικού χώρου.

Στο μεταλλουργικό εργοστάσιο Meiderich, ο Αύγουστος Θύσσεν ξεκίνησε την κατασκευή του το 1901. Η πρώτη υψικαμίνου άρχισε την παραγωγή το 1903, και η μονάδα έκλεισε το 1985. Αυτή η χρονολογική ακολουθία περιγράφει αρχικά μια συγκεκριμένη τοποθεσία, όχι το τέλος ολόκληρης της χαλυβουργίας του Ντούισμπουργκ. Είναι ακριβώς αυτή η διάκριση που εμποδίζει την ιστορία ενός μνημείου να συγχέεται με την οικονομία ολόκληρης της πόλης.

Από το 1994, τμήματα του μετέπειτα πάρκου τοπίου έχουν ανοίξει στο κοινό. Πρώην εγκαταστάσεις παραγωγής είχαν δοθεί αναψυχής και πολιτιστικές λειτουργίες: υψικάμινος χρησιμεύει ως άποψη, αίθουσες χρησιμοποιούνται για εκδηλώσεις. Το έδαφος διατηρεί έτσι τη βιομηχανική χωρική του επίδραση, ενώ τα φυτά, οι δρόμοι και οι νέες δραστηριότητες δημιουργούν ένα επιπλέον επίπεδο χρήσης και αντίληψης.

Πάρκο Τοπίου Ντούισμπουργκ-Νορδ.

Το πάρκο μπορεί να διαβαστεί ως ένα μεταμορφωμένο εργασιακό τοπίο. Οι κλίβανοι έκρηξης, τα καταφύγια και οι αίθουσες βρίσκονται ακόμη στο τεχνικό τους πλαίσιο, αλλά ανοίγονται με μονοπάτια και νέες προσφορές. Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό ότι ένα προγενέστερο μεταλλουργικό εργοστάσιο δεν διαβρώθηκε πλήρως, αλλά συνεχίζει να υπάρχει ως ένας μεγάλος δημόσιος χώρος με βιομηχανική ιστορία και βλάστηση.

Εσωτερικός λιμένας

Στο εσωτερικό λιμάνι, η δομική αλλαγή στη γραμμή του νερού γίνεται ανιχνεύσιμη. Οι πρώην λιμενικές περιοχές έχουν γίνει μέρος μιας συνοικίας της πόλης όπου οι διαφορετικές χρήσεις ενώνονται. Η αναφορά στην ιστορία διατηρείται από το λιμανοπέδιο και παλαιότερα κτίρια. Όποιος κοιτάζει το εργοστάσιο βλέπει επίσης γιατί η ανάπτυξη του Ντούισμπουργκ έπρεπε να αντιδράσει επανειλημμένα στις αλλαγές της κυκλοφορίας και των οικονομικών συνθηκών.

Burgplatz και Salvatorkirche

Η παλαιότερη ιστορία της πόλης είναι ιδιαίτερα παρούσα στο Burgplatz και το Salvatorkirche. Το κτίριο της γοτθικής εκκλησίας ήταν ήδη υπό κατασκευή το 1316. Οι θέσεις αυτές συμπληρώνουν το λιμάνι και τους υψικαμίνους με μεσαιωνική προοπτική και δείχνουν ότι το Ντούισμπουργκ ήταν ένα αστικό κέντρο με πολιτικά, θρησκευτικά και οικονομικά καθήκοντα πολύ πριν την εκβιομηχάνιση.