ΙΤΑΛΙΑΝΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

Λομβαρδία: σημαία, πρωτεύουσα και περιφερειακή ταυτότητα

Η Λομβαρδία συνδέει το Μιλάνο με τους αλπικούς χώρους, τις μεγάλες λίμνες και μια πλούσια ιστορία τέχνης και σχεδιασμού. Η πράσινη σημαία του φέρει το λευκό ροζ καμούνα, ένα σύγχρονο σε σχήμα ζώδιο με προϊστορική αναφορά. Μεταξύ των βραχογραφίες της Βαλκαμόνικα και του Δείπνου του Λεονάρντο, η πολιτιστική ποικιλομορφία αυτής της βόρειας ιταλικής περιοχής είναι ιδιαίτερα κατανοητή.

Δοκιμάστε τις γνώσεις σας →

Λομβαρδία · εκπαιδευτική συλλογή

Η Λομβαρδία με μια ματιά

Όνομα: Λομβαρδία
Χώρα: Ιταλία
Τύπος προφίλ: Ιταλική περιφέρεια
Διοικητική έδρα σε αρχείο πηγής: Μιλάνο
Μεγάλες λίμνες της Λομβαρδίας: Λίμνη Κόμο και λίμνη Ισέο
Διαιρεμένες λίμνες: Μεταξύ άλλων, οι Maggiore, Garda και Lugano
Ευρύτερη Βόρεια Περιοχή: Άλπεις και προ-Αλπίνες
Αρχαιολογικό Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς: Βραχογραφίες της Βαλκαμόνικα, από το 1979
Θέματα ροκ: Γεωργία, ναυτιλία, πόλεμος και τελετουργικά θέματα
Τοποθεσία του Δείπνου: Refectory της Santa Maria delle Grazie στο Μιλάνο
Γνωριμίες κατά την UNESCO: 1495–1497
Έναρξη της κατασκευής Santa Maria delle Grazie: 1463

Η Σημαία της Λομβαρδίας

Σε ένα δυνατό πράσινο φόντο στέκεται μια λευκή, απαλά καμπυλωτή εικόνα σταυρού. Οι τέσσερις στρογγυλεμένοι βραχίονές του σχηματίζουν το στυλιζέ ροζ καμούνα. Το σήμα μοιάζει με σύγχρονο λογότυπο, αλλά έχει αρχαιολογική αναφορά. Η σημαία δεν δείχνει ούτε ένα νατουραλιστικό τριαντάφυλλο με πέταλα ούτε το οικόσημο της πόλης του Μιλάνου.

Το Rosa camuna εισήχθη το 1975 ως περιφερειακό εθνόσημο. Το σχέδιό της πηγαίνει πίσω σε μια ομάδα γύρω από τον Μπρούνο Μουνάρι με τους Μπομπ Νούρντα, Ρομπέρτο Σαμπονέτ και Πίνο Τοβάγκλια. Το μοτίβο είναι εμπνευσμένο από βραχογραφίες της Βαλκαμονικής. Η πράσινη σημαία με αργυρή ή λευκή φιγούρα υιοθετήθηκε νομικά ως επίσημη περιφερειακή σημαία το 2019.

Λομβαρδία: Τοποθεσία και εδαφικός ρόλος

Το Μιλάνο είναι το διοικητικό κέντρο της περιοχής, αλλά περιλαμβάνει πολύ διαφορετικά τοπία. Στα βόρεια βρίσκονται αλπικά δωμάτια και κοιλάδες. Οι μεγάλες προ-Αλπικές λίμνες μεσολαβούν μεταξύ βουνών και νότιων περιοχών οικισμού. Τα σχήματα και οι τράπεζες του είναι σημαντικά γεωγραφικά σημεία αναφοράς που υπάρχουν παράλληλα με την εικόνα της οικονομικά χαρακτηρισμένης μητρόπολης.

Ανάμεσα στις μεγάλες λίμνες είναι οι Γκάρντα, Ματζιόρε, Κόμο, Ισέο και Λουγκάνο. Σύμφωνα με την Περιφερειακή Περιβαλλοντική Υπηρεσία, από αυτές τις πέντε, μόνο η Λίμνη Κόμο και η Λίμνη Ισέο βρίσκονται εξ ολοκλήρου στη Λομβαρδία. Άλλοι μοιράζονται με γειτονικές περιοχές ή την Ελβετία. Η περιφερειακή ένταξη μιας ακτής δεν σημαίνει συνεπώς αυτομάτως ότι ολόκληρη η λίμνη ανήκει στην ίδια διοικητική περιοχή.

Τοπίο, Ιστορία και Πολιτισμός

Η Βαλκαμόνικα διατηρεί μια εξαιρετική συλλογή από βραχογραφίες. Γεωργία, ναυτιλία, πόλεμος και μαγικά ή τελετουργικά θέματα εμφανίζονται στις σκαλιστές μορφές. Η UNESCO περιγράφει μια μετάδοση εικόνας που έχει αυξηθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αποκαλύπτει ανθρώπινες δραστηριότητες και ιδέες χωρίς να μπορεί να εξηγηθεί κάθε μορφή χωρίς καμία αμφιβολία σήμερα.

Στο Μιλάνο, η Σάντα Μαρία ντελλ Γκράτσιε είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς με το Δείπνο του Λεονάρντο. Ο πίνακας βρίσκεται στη βόρεια όψη της μοναστικής τραπεζαρίας. Έτσι, συνδέεται με έναν τσιμεντένιο αρχιτεκτονικό χώρο και δεν αναδύθηκε ως κινητό πάνελ για μεταγενέστερη μουσειακή τοποθεσία. Αυτή η χωρική σύνδεση αποτελεί μέρος της σημασίας της.

Η σημαία των Λομβαρδών συνδέει το προϊστορικό μοντέλο και το σύγχρονο σχεδιασμό ιδιαίτερα άμεσα. Δεν καταλαμβάνει ένα πλήρες σχέδιο ροκ μαζί με το αρχικό περιβάλλον του, αλλά αναπτύσσει από αυτό ένα εύκολα αναπαραγώγιμο σημάδι. Με τον τρόπο αυτό, αντιπροσωπεύει μια συνειδητή προσέγγιση σχεδιασμού της περιφερειακής κληρονομιάς, στην οποία η αρχαιολογική μνήμη και το παρόν θεσμικό σημείο ενώνονται εμφανώς.

Βραχογραφίες της Βαλκαμόνικα

Από το 1979, οι βραχογραφίες της Βαλκαμονικής βρίσκονται στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Τα κίνητρά τους επεκτείνονται σε μια μακρά χρονική περίοδο και σε πολυάριθμους τομείς δραστηριότητας. Όσοι την κοιτάνε θα πρέπει να διακρίνουν μεταξύ του περιεχομένου της εικόνας, της χρονολόγησης και της παρούσας ερμηνείας: μια εγχάρακτη φιγούρα παρέχει ένα εύρημα, ενώ η εξήγηση της σημασίας της απαιτεί επιπλέον αρχαιολογικές εργασίες.

Leonardo στην αρχική θέση

Ο Λεονάρντο δημιούργησε το Τελευταίο Δείπνο μετά την παρουσίαση της UNESCO μεταξύ 1495 και 1497. Οι αντιδράσεις των αποστόλων ομαδοποιούνται γύρω από μια ακριβή αφηγηματική στιγμή. Η αρχιτεκτονική και η ζωγραφική μπορούν να προβληθούν μαζί, επειδή η ζωγραφισμένη αίθουσα και η πραγματική τραπεζαρία σχετίζονται συνειδητά μεταξύ τους και το έργο συνεχίζει να στέκεται στην αρχική του θέση.

Ακριβής εκχώρηση λιμνών

Το τοπίο της λίμνης είναι ταυτόχρονα φυσικός χώρος και αντικείμενο επίσημης παρακολούθησης των υδάτων. Ο Οργανισμός Περιβάλλοντος διακρίνει τις φυσικές λίμνες από τεχνητά ή βαριά τροποποιημένα υδάτινα σώματα. Αυτός ο τεχνικός διαχωρισμός αποτελεί υπενθύμιση ότι δεν έχει το ίδιο ιστορικό προέλευσης ή μπορεί να αξιολογηθεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για περιβαλλοντικά ζητήματα κάθε επιφάνεια νερού με παρόμοια εμφάνιση.